Als de feestdagen er weer aankomen en het buiten weer vroeg donker is, wordt ik altijd een tikkeltje sentimenteler. Lieve liedjes op de radio, lichtjes aan en blij zijn met wat je eigenlijk allemaal hebt. Vaak sta ik er niet bij stil, maar eigenlijk hebben we het allemaal zo slecht nog niet hier in ons kikkerlandje. Ik word soms zo blij als ik iets voor een ander kan doen, heel cheesy misschien, maar als ik iemand een fijne(re) dag kan bezorgen door iets kleins te doen dan doe ik dat graag!

Of ik echt geloof in Karma dat weet ik niet. Maar, hoe mooi zou het zijn als het echt zo werkt? Dat je iets belangeloos voor iemand anders doet en dat je daar op een andere manier weer iets voor terug krijgt? Boodschappen van een oudere dame op de band leggen in de supermarkt, een tas helpen inpakken, een praatje maken met een eenzame oudere, een kindje dat z’n ouders kwijt is op sleeptouw nemen en weer herenigen met z’n bezorgde moeder, etc. Het zijn dingen waar ik eigenlijk niet bij stil sta, maar als ik de momenten van de afgelopen week even opsom, geeft het toch wel een fijn gevoel dat je iemand blij kunt maken met zoiets kleins.

Afgelopen week liep ik met mijn vriend door de Action. Eenmaal bij de kassa keek ik vertederd naar de oude man achter ons in de rij. Gebogen over z’n rollator had hij met trillende handen een grote pop vast. Zou hij die voor zijn kleindochter kopen? Dacht ik bij mezelf. Het ontroerde me. Mijn vriend zag me kijken en zei al gauw ‘lief he?’. Hij stak zijn trillende hand uit naar het kassameisje en gaf haar 5 euro. ‘U bent nog niet aan de beurt meneer, en de pop kost 10 euro’. Nadat we hadden afgerekend deed de man nog een poging en stak opnieuw zijn hand uit. ‘Meneer, u heeft niet genoeg geld bij u, de pop kost 10 euro’ zei het meisje nogmaals. De man, zichtbaar aangeslagen, grabbelde in zijn broekzak, waar hij nog 5ct en 20ct vond. Hij legde zijn geld opnieuw bij elkaar en deed een laatste poging. Terwijl mijn vriend en ik onze spullen nog aan het inpakken waren zagen we dat de man achter ons niet begreep waarom hij de pop niet kon kopen. We keken elkaar aan en in een fractie van een seconde besloten we de pop voor de man te betalen. ‘Alstublieft meneer, U krijgt ‘m van ons’. Het kassameisje keek ons met grote ogen aan. De man was zichtbaar blij met de pop, misschien toch niet voor z’n kleindochter maar voor zichzelf? Hij oogde in ieder geval behoorlijk in de war. Met waterige ogen liep ik terug naar de auto.

De week die volgde was voor mij heel positief. Zonder alle momenten afzonderlijk op te sommen kan ik zeggen dat ik ‘gewoon’ in een positieve flow zit. Zou dat dan Karma zijn? Wat het ook is, de positieve energie die je krijgt door te helpen, trekt absoluut ook weer positieve energie aan. Zonder te willen klinken als een geitenwollensokken wereldverbeteraar, wil ik voorstellen dat je deze week je ogen eens extra goed open houdt. Kan die dakloze op de hoek ook wel een kop koffie gebruiken? Koop er dan eens twee. Kan die man in de supermarkt die met zijn scootmobiel boodschappen doet, niet bij het bovenste schap? Loop dan eens een rondje met hem mee om zijn boodschapjes te verzamelen. Niet omdat het moet, maar gewoon.. omdat het kan!